Echte of valse kasjmier?

Vraagt u zich af of uw sjaal echt gemaakt is van kasjmier? Bent u de eigenaar van een verrassend goedkope kasjmier sjaal? Als het te mooi klinkt om waar te zijn, dan is het waarschijnlijk namaak. Ontdek waar u op moet letten wanneer u kasjmier koopt, en lees hoe u uw pashmina sjaal of omslagdoek kunt testen als u hem al gekocht heeft en twijfelt of hij echt is.

Kasjmier

Kasjmier, waar al lang veel vraag naar is, heeft inmiddels het grote publiek bereikt. Als gevolg van de grote vraag naar de zeldzame zachte vezel zijn de prijzen gestegen en zijn valse kasjmierproducten wijdverbreid geraakt.

Kasjmierwol komt van geiten die onder meer in het koude Himalayaklimaat leven. In werkelijkheid bestaat er geen apart ras dat "kasjmiergeit" heet. Alle geiten kunnen kasjmierwol produceren als het maar koud genoeg is. Alleen in de zeer koude winters ontwikkelen de geiten de fijne onderwol die wij allemaal zo waarderen.

De naam kasjmier komt van de Indiase regio Kasjmir, waar de eerste kasjmierkleding werd geweven. Een ander bekend woord voor kasjmier is pashmina. Het komt van het Perzische woord voor "wol". Als zodanig wordt het voor meerdere soorten wollen stof gebruikt, en niet alleen voor kasjmiertextiel.

Lees meer over kasjmier

Pashmina

De benaming "pashmina" wordt in India en Nepal gebruikt, maar is hetzelfde als kasjmier. Het is echter onze ervaring dat sjaals en omslagdoeken met een label dat 100% pashmina vermeldt vaak geen kasjmier zijn, maar een mengsel van wol, katoen, zijde of synthetische stoffen. Koopt u op internet, dan is de kwaliteit van de stof uiteraard moeilijk te beoordelen; daarom is het belangrijk te kopen op een plek die u vertrouwt en waar u retourrecht heeft.

Lees meer over kasjmier en pashmina in onze pashmina gids.

Waar u op moet letten

De prijs kan verraden of de pashmina onecht is. De grondstof voor kasjmier kost ongeveer $100 per kilo. Daarna moet ze gesponnen, geweven en geverfd worden, wat een kostbaar proces is. Wordt u een nieuwe pashmina omslagdoek voor € 40 aangeboden, dan kunt u er daarom zeker van zijn dat hij onecht is. Dat is niet per se slecht, maar het geeft zich uit voor iets wat het niet is.

Kasjmier heeft een matte kleur. Glanst uw pashmina, dan is wantrouwen op zijn plaats. Is de pashmina gebruikt, dan kan hij wat glans krijgen, maar dan ontstaat er tegelijk ook wat pluisvorming. Pure kasjmier vormt na ingebruikname altijd pluisjes. Heeft de pashmina glans en geen spoor van pluisvorming, dan kan het om een mengsel van wol en zijde of viscose gaan.

Heeft de pashmina de neiging statische elektriciteit op te bouwen, dan komt dat doordat er acryl of polyester in zit.

Is het label van de pashmina op de stof gelijmd, dan is het zeker geen wol, want lijm hecht niet aan wol.

Zo test u het zelf

Vermoedt u dat uw pashmina sjaal onecht is, dan kunt u een franje afknippen en die met een aansteker aansteken. Doe dat boven een gootsteen of op een niet-brandbare ondergrond. Afhankelijk van hoe het brandt en ruikt, krijgt u een indicatie van het materiaal.

Ruikt het naar verbrand plastic, dan kunt u er zeker van zijn dat het van kunststof is gemaakt. Brandt het niet goed en ruikt het naar verbrand haar, dan is het een soort wol, en zou het best kasjmier kunnen zijn. Wij hebben een selectie gemaakt van natuurlijke en kunstvezels, elk met hun eigen kenmerken bij verbranding.

Natuurlijke vezels

  • Katoen: Brandbaar, smelt niet en ruikt als verbrand papier of hout. De as is fijn en grijzig
  • Zijde: Brandbaar, smelt niet, maar krimpt door de hitte. Het ruikt als verkoold vlees. De resten zijn zwarte parelachtige klompjes die zich makkelijk tot een zwart poeder laten uitwrijven.
  • Wol: Brandbaar, smelt niet. Het krimpt door de hitte. Het heeft een sterke geur van verbrand haar. De resten zijn zwarte parelachtige klompjes die zich makkelijk tot een zwart poeder laten uitwrijven.

Kunstvezels

  • Acetaat: Ruikt als verbrand papier en azijn. De resten zijn harde, zwarte parels.
  • Acryl: Het ruikt licht naar vis wanneer het brandt en geeft zwarte rook af. De resten zijn harde, onregelmatige parels.
  • Nylon: De geur doet denken aan selderij. De resten zijn beigekleurige parels.
  • Polyester: Heeft een zoetige chemische geur bij verbranding en geeft zwarte rook af. De resten zijn beigekleurige parels.
  • Spandex: Het brandt en smelt, maar krimpt niet door de hitte. Het ruikt chemisch. De resten zijn een zachte zwarte as.